De kou in…de kou uit…

Yesss, sneeuw! Een uniek plaatje in Nederland. Scrollend door mijn social media zie ik dat ik duidelijk niet de enige ben. Iedereen is aan het genieten. En terecht! Het is ook schitterend om te zien wat sneeuw met mensen doet. En met name met kinderen.

Voor Sam is het de eerste keer in zijn leven dat hij in de sneeuw speelt. Althans, het bewust meemaakt. Bij het zien van het witte landschap was de roep om de iPad ineens verdwenen. En om 08.30 uur sharp stonden wij goed ingepakt in de sneeuw, met een slee. In het begin was er nog wat twijfel, maar dat duurde niet lang. De eerste sneeuwhomp vloog mij om de oren. Nog velen zouden er volgen. Allemaal gingen ze gepaard met een big smile….smelt.

Het maken van de sneeuwpop duurde Sam echt te lang. Zijn wollen handschoentjes waren doorweekt (andere handschoenen en wanten wil hij niet aan…). De lippen werden blauw en de wangen rood. “Mama, ik heb het zoooooo koud!”. De sneeuwpop werd uitbesteed aan Noa en Ivo. Ondertussen zat Sam vanaf de bank onder een kleedje te genieten.

Wat ik het mooie vind aan het winterse buitenleven, is dat ze het binnenzijn extra gaan waarderen. Lekker opwarmen bij de kachel. Chillen op de bank. En samen spelen. Het geeft een hoop positieve energie. En je kleintjes worden ook weer echt klein! Aan het einde van de dag was de energie helemaal op. “Mag ik naar bed”, klonk het uit Sam’s mond. Een primeur, want dat zegt hij echt nooit. Moe maar voldaan viel hij als een blok in slaap.

Terwijl ik dit schrijf hoor ik buiten het hoofd van de sneeuwpop afvallen. De dooi zet door. Gelukkig hebben we de foto’s nog…op naar het voorjaar!